کــــــــــــــــربـــــــــــلا

کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا

هَل مِن ناصر یَنصُرنی ...

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم شهریور 1390ساعت 18:33  توسط خادم الحسین (ع)  | 

پخش مستقیم تصاویر حرم مطهر

برای مشاهده از مرورگر اکسپلورر (Internet Explorer) استفاده کنید 

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 10:35  توسط خادم الحسین (ع)  | 

توصیف کربلا ...

کربلا یکی از شهرهای کشور عراق است که در ناحیه غربی فرات قرار دارد و فاصله‌اش تا بغداد 150 کیلومتر است. این شهر تا سال 61 قمری بیابانی بوده است به نام‌های نینوا، غاضریه، طف و. . . اما از کربلاسال 61 قمری به بعد و بر اثر شهادت امام حسین بن علی علیه السلام در آن محل، به تدریج مورد توجه شیعیان قرار گرفت و پس از ساخت حرم برای آن شهدای بزرگوار، به یکی از شهرهای زیارتی عراق تبدیل شد.

امام حسین علیه السلام در روز دوم محرم سال 61 هجری قمری همراه کاروانش به کربلا رسید و پس از اطلاع از نام آن سرزمین گریست و فرمود:«به خدا سوگند، این زمین زمین کربلا است.» سپس فرمود:«این خاکی است که جبرئیل از جانب پرودگار برای جدم، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، آورده و گفته است که حسین در آن مدفون می‌شود.»
بنا بر برخی روایات، امام حسین علیه السلام قسمتی از زمین کربلا (زمینی به مساحت 36 کیلومتر مربع) را که اکنون شامل مرقد شریف او و سایر شهدای کربلا می‌شود، به شصت هزار درهم از اهل نینوا و غاضریه خریداری فرمود و با آنها شرط کرد که مردم را برای زیارت قبرش راهنمایی کنند و از زائرین قبرش تا سه روز پذیرایی نمایند.

منابع:
معجم البلدان، ‌ج 4 صفحه 505
مقتل الحسین، مقرم صفحه 234
فرهنگ معین؛ مجمع البحرین ج 4 صفحه 29
مقتل الحسین موسوی
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم آذر 1389ساعت 19:0  توسط خادم الحسین (ع)  | 

حرکت مسلم بن عقیل به سوی کوفه

به دنبال نامه به اهل کوفه، امام حسین (ع) مسلم را خواسته و او را به همراه قیس بن مسهر و عماره بن عبدالله سلولی و عبدالله و عبدالرحمن پسران شداد ارحبی به سوی کوفه فرستاد و او را به پرهیزکاری و پوشیده داشتن کار خود و مدارا کردن با مردم دستور فرمود، و تذکر داد که اگر دید مردم گرد آمده و آماده فداکاری هستند به زودی به آن حضرت اطلاع دهد. پس مسلم در نیمه ماه رمضان از مکه حرکت کرد و بیامد تا به مدینه رسید و در مسجد رسول خدا (ص) نماز خواند و با هر که از خاندان خود می خواست وداع و خداحافظی کرد. آن گاه دو نفر راهنما اجیر نمود و همراه خود برداشت و به سوی کوفه رهسپار شد. آن دو راهنما او را از بیراهه بردند و راه را گم کردند و تشنگی سختی بر ایشان غلبه کرد و از راه رفتن باز ماندند و پس از آنکه راه را پیدا کردند در حالی که دیگر نیروی سخن گفتن و راه رفتن نداشتند با اشاره ر اه را به مسلم نشان دادند و مسلم آن راه را در پیش گرفت و آن دو راهنما نیز بر اثر تشنگی جان سپردند.

آرامگاه مسلم در کنار مسجد کوفهبه هر صورت مسلم به عقیل بیابانهای حجاز و عراق را پشت سر گذاشته و وارد کوفه شد. در اینکه در آن شهر چه کسی رفت اختلاف است. جمعی گفته اند به خانه مختار ابن ابی عبیده ثقفی در آمد و قول دگر آنکه به خانه مسلم بن عوسجه رفت و برخی نیز گفته اند به خانی هانی بن عروه وارد شده است.

(ارشاد مفید ج 2 ص 38 و تاریخ ابن اثیر ج 4 ص 22 و الاصابه ج 1 ص 332)

مردم کوفه که از ورود مسلم آگاه شدند دسته دسته برای دیدار و بیعت با او به نزدش می آمدند و مسلم نیز هربار که دسته ای اجتماع می‌کردند نامه امام را برای آنها می خواند و آنها نیز با شنیدن مضمون نامه می گریستند و آمادگی خود را برای یاری آن حضرت اعلام می داشتند و به گفته برخی از اهل تاریخ کسی که از مردم برای جهاد در رکاب امام حسین (ع) بیعت می گرفت حبیب بن مظاهر اسدی بود. (حیاه الامام الحسین (ع) ج2 ، ص 346)

ادامه دارد ....

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389ساعت 20:31  توسط خادم الحسین (ع)  | 

پاسخ امام حسین (ع) به نامه های مردم کوفه

امام حسین (ع) پس از دریافت نامه های مردم کوفه نامه ای در پاسخ به آنان مرقوم فرمودند و نماینده ای از طرف خود برای بررسی اوضاع و سنجش مردم آن شهر و روحیه آنها به کوفه فرستاد. به این منظور مسلم بن عقیل عمو زاده خود را نیز به عنوان پیام رسان و نماینده اعزامی خود به شهر کوفه انتخاب نمود. متن  ترجمه نامه امام حسین علیه السلام به نقل از شیخ مفید و طبری به شرح زیر است:

یا حسین

بسم الله الرحمن الرحیم

نامه ای از حسین بن علی به گروه مومنان و مسلمانان.

اما بعد همانا هانی و سعید نامه های شما را به من رساندند. این دو آخرین فرستادگان شما بودند، و من همه آنچه داستان کرده اید و یادآور شده اید دانستم. سخن بیشتر شما این بود که برای ما امام و پیشوای نیست پس به سوی ما بیا، شاید خداوند به وسیله تو ما را بر حق و هدایت گرد آورد. من هم اکنون برادرم و پسر عمویم و آن کس که مورد اطمینان و وثوق من میان خاندانم می باشد مسلم بن عقیل را به سوی شما گسیل داشتم. تا اگر مسلم برای من نوشت که رای و اندیشه گروه شما و خردمندان و دانایان همانند سخن فرستادگان شما و آنچه من در نامه هایتان خواندم می باشد، انشاء‌الله به زودی به نزد شما خواهم آمد. به جان خودم سوگند امام و پیشوا نیست جز آن کس که به کتاب خدا میان مردم حکم کند، و به دادگستری و عدالت به پا خیزد و به دین حق دینداری کند و خود را در آنچه مربوط به خداست نگهداری کند.

والسلام

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم مهر 1389ساعت 9:21  توسط خادم الحسین (ع)  | 

زندگی نامه امام هشتم علی بن موسی الرضا (ع)

امام علي ‌بن موسي‌ الرضا عليه‌السلام هشتمين امام شيعيان از سلاله پاك رسول خدا و هشتمين جانشين پيامبر مكرم اسلام (ص) مي‌باشند.

ايشان در سن 35 سالگي عهده‌دار مسئوليت امامت و رهبري شيعيان گرديدند و حيات ايشان مقارن بود با خلافت خلفاي عباسي كه سختي‌ها و رنج بسياري رابر امام رواداشتند و سر انجام مامون عباسی ايشان رادرسن 55 سالگی به شهادت رساند.

حرم امام رضانام مبارك ايشان علي و كنيه آن حضرت ابوالحسن و مشهورترين لقب ايشان "رضا" به معناي "خشنودي" مي‌باشد. امام محمدتقي عليه‌السلام امام نهم و فرزند ايشان سبب ناميده شدن آن حضرت به اين لقب را اينگونه نقل مي‌فرمايند :" خداوند او را رضا لقب نهاد زيرا خداوند در آسمان و رسول خدا و ائمه اطهار در زمين از او خشنود بوده‌اند و ايشان را براي امامت پسنديده اند و همينطور (به خاطر خلق و خوي نيكوي امام ) هم دوستان و نزديكان و هم دشمنان از ايشان راضي و خشنود بود‌ند".

يكي از القاب مشهور حضرت " عالم آل محمد " است . اين لقب نشانگر ظهور علم و دانش ايشان مي‌باشد.جلسات مناظره متعددی که امام با دانشمندان بزرگ عصر خويش, بويژه علمای اديان مختلف انجام داد و در همه آنها با سربلندی تمام بيرون آمد دليل کوچکي براين سخن است، که قسمتي از اين مناظرات در بخش " جنبه علمي امام " آمده است. اين توانايي و برتري امام, در تسلط بر علوم يكي از دلايل امامت ايشان مي‌باشد و با تأمل در سخنان امام در اين مناظرات, كاملاً اين مطلب روشن مي‌گردد كه اين علوم جز از يك منبع وابسته به الهام و وحي نمي‌تواند سرچشمه گرفته باشد.  


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم مهر 1389ساعت 9:2  توسط خادم الحسین (ع)  | 

ضریحهای امام رضا (ع) از ابتدا تا کنون ...

 خداوند در قرآن كریم در وصف خانه ‏هایى مى فرماید:

« فى بیوت اذن الله ان ترفع و یذكر فیها اسمه...». (نور/36)

  " در خانه هایى كه خداوند رخصت فرمود که ( قدر ومنزلت) آنها رفعت یابد ونامش در آنها یاد شود."

ضریح ‏ها و بقاع متبركه امامان معصوم ، از جمله این خانه ‏هاست كه از مشرق آنها، انوار پر فروغ جمال الهى ، اقلیم دلهاى مستعد و عاشق را روشنى ، حرارت ، حیات و طراوت مى ‏بخشد.

در كتب لغت ، ضریح اینگونه تعریف شده است: «خانه چوبین و مشبك یا از مس و نقره كه بر سر قبر امامى یا امامزاده ‏اى سازند».

اما در نگاه زائران و شیفتگان ، ضریح رمزى از دلدادگى ، عشق و آشنایى است.

ضریح افسونگر نگاه ‏ها ، رمز آشنایى ‏ها، محرم رازها ، برق چشم ‏ها ، تكیه ‏گاه دست ‏ها و سرزمین اشكهاست. ضریح چشم انداز نگاه ‏هاى مشتاق است كه دل‏هاى آگاه ، از پنجره هاى آن ، افق دور دست آشنایى و صمیمیت را مى ‏نگرند.

ضریح منظر جان ‏هاى امیدوارى است كه دیدگان ، از وراى آن فروغ سپیده دمان روشنى و رهایى را مى‏بینند.

دست ‏هاى نیاز ، به سوى ضریح قامت مى ‏بندند و در پنجره هاى آن خود را به توسل و طلب قفل مى ‏زنند.

دیدگان خسته ، به درخشش پر فروغ آن جلا مى یابند. و دل ‏ها به جذبه پر كشش آن بر مى ‏آشوبند .

در برابر ضریح ، این مرز پیوند با ملكوت ، دیوارهاى جدایى همه به یكباره  فرو مى ‏ریزند و دلها عقده مى ‏گشایند و نا گفتنى ‏ترین سخنان خویش را در هاله‏اى از رمز و راز با امام و مقتداى خویش در میان مى‏گذارند.

روشن نمودن این مطلب كه از چه زمانی ضریح شكل كنونى را یافت و بدین صورت ساخته و پرداخته شد ، به دلیل عدم وجود مستندات تاریخى و اختلاف گفته‏ ها و ابهامات موجود در منابع و مآخذ تقریباً میسر نیست. ساخت ضریح همچون هر پدیده و مصنوع دست انسان از مرحله ‏اى آغاز شده ، و با گذشت زمان سیر تحول و روند تكاملى خود را طى كرده تا به صورت فعلى رسیده است.

به نظر مى ‏رسد دو عامل ، علت عمده این تحول و تطور بوده است:

1- اداى احترام و بزرگداشت شأن امام.

2- رشد روز افزون زائران.

قبل از ورود به مباحث مختلف ضریح ، و تاریخ و انواع آن ، در مقدمه مبحث به مشاهدات جهانگرد معروف جهان اسلام یعنى "ابن بطوطه"، كه در سال 734 از طوس و آستان قدس رضوى دیدار داشته و در كتاب خود به نام «تحفة النظار» به آن پرداخته ، اشاره می نماییم:

مشهد مكرم امام رضا علیه السلام قبه هاى بزرگ دارد. قبر امام در داخل زاویه ‏اى است که در کنار آن  مدرسه و مسجدى قرار گرفته ، این عمارتها همه با سبكى بسیار زیبا ساخته شده و دیوارهاى آن كاشى است. روى قبر صندوقی چوبى قرار دارد كه سطح آن را با صفحات نقره پوشانیده اند. از سقف مقبره ، قندیل ‏هاى نقره آویزان است.

آستانه در قبه هم از نقره است و پرده ابریشم زردوزى بر در آویخته ، دامن بقعه با فرشهاى گوناگون مفروش گردیده است.

این سخن و عقیده كه تا قبل از دوران صفویه ، ضریحى بر مرقد منور امام نصب نبوده ، قطعى است و برخى از آراء متفاوت حاكى از آن است كه بعضى تعبیر ضریح را براى صندوق به كار برده‏اند.

از زمان صفویه تا كنون تعداد پنج ضریح بر مرقد منور امام جاى گرفته است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم مهر 1389ساعت 18:36  توسط خادم الحسین (ع)  | 

با ضامن آهو، ضامن من هم بشو ...

 امام رضا علیه السلام فرمودند:

لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّى تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِى الدّینِ وَحُسنُ التَّقدیرِ فِى المَعیشَةِ، وَالصَّبرُ عَلَى الرَّزایا.؛

هیچ بنده ‏اى حقیقت ایمانش را کامل نمى ‏کند مگر این که در او سه خصلت باشد: دین‏ شناسى، تدبر نیکو در زندگى، و شکیبایى در مصیبت‏ها و بلاها.

(بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1 )

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم مهر 1389ساعت 18:28  توسط خادم الحسین (ع)  | 

منتظران ظهور (1)

امام زمان (عج)
 
وقتى به ما مى‏گويند منتظر فرج باشيد، فقط اين نيست كه منتظر فرج نهايى باشيد، بلكه معنايش اين است كه هر بن‏بستى قابل گشوده‌ شدن است. فرج، يعنى گشايش. مسلمان با درسِ انتظار فرج مى‏آموزد و تعليم مى‏گيرد كه هيچ بن‏بستى در زندگى بشر وجود ندارد كه نشود آن را باز كرد و لازم باشد كه انسان نااميد دست روى دست بگذارد و بنشيند و بگويد ديگر كارى نمى‏شود كرد؛ نه، وقتى در نهايتِ زندگىِ انسان، در مقابله با اين‏همه حركت ظالمانه و ستمگرانه، خورشيدِ فرج ظهور خواهد كرد، پس در بن‏بست‏هاى جارى زندگى هم همين فرج متوقَّع و مورد انتظار است. اين، درس اميد به همه انسان‌هاست؛ اين، درس انتظار واقعى به همه انسان‌هاست؛ لذا انتظار فرج را افضل اعمال دانسته‏اند؛ معلوم مى‏شود انتظار، يك عمل است، بى‏عملى نيست. نبايد اشتباه كرد، خيال كرد كه انتظار يعنى اين‏كه دست روى دست بگذاريم و منتظر بمانيم تا يك كارى بشود. انتظار يك عمل است، يك آماده‏سازى است، يك تقويت انگيزه در دل و درون است، يك نشاط و تحرك و پويايى است در همه زمينه‏ها. اين، در واقع تفسير اين آيات كريمه قرآنى است كه: «وَ نُريدُ اَن نَمُنَّ عَلَي الَّذينَ استُضعِفوا فِي الارضِ وَ نَجعَلَهُم اَئِمَةً وَ نَجعَلَهُمُ الوارِثينَ(قصص: 5)» يا «اِنَّ الارضَ للهِ يورِثُها مَن يَشاءُ مِن عِبادِه وَ العاقِبَةُ لِلمُتَّقينَ(اعراف: 128)». يعنى هيچ‏وقت ملت‌ها و امت‏ها نبايد از گشايش مأيوس شوند.
+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مهر 1389ساعت 13:51  توسط خادم الحسین (ع)  | 

مسیر حرکت امام حسین (ع) به کربلا و بعد از آن به روایت تصویر

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مهر 1389ساعت 10:1  توسط خادم الحسین (ع)  | 

سریال مختار نامه

مجموعه مختارنامه روایتگر زندگی یكی از شخصیت های بزرگ تاریخ شیعه ، مختاربن ابوعبیده ثقفی است كه پس از واقعه جانسوز عاشورا به خونخواهی از حضرت سید الشهداء (ع) برخاست و در سال 66 هجری قیام خود را آشكار كرد و موفق شد بر دشمنان اهل بیت غلبه یافته و اكثر قریب به اتفاق كسانی را كه در واقعة عاشورا دست داشتند به سزای اعمال زشتشان برساند .

مختارنامه قریب به 20  سال از زندگی مختار را به تصویر كشیده و در یك بستر تاریخی پر تلاطم اهم وقایع تاریخی از زمان شهادت امام مجتبی (ع)  تا مرگ معاویه ابن ابوسفیان و آغاز دوران خلافت یزید بن معاویه و نیز شهادت حضرت امام حسین (ع) و نهضت توابین به زعامت سلیمان بن صرد خُزاعی و ایضاً قیام مختار و تشكیل یك دولت شیعی را بررسی  می كند .

مختارنامه به نوعی بررسی تاریخ سیاسی شیعه نیز هست. دوران زندگی مختار مقارن بوده است با زندگی امامان شیعه از حضرت علی (ع) تا حضرت سجاد (ع). گرچه این مجموعه مدعی نیست كه روایتگر زندگی آل علی (ع)  است. اما دستكم زندگی نامه سیاسی چهار تن از پیشوایان نخستین شیعه را شامل می شود. ضرورت قیام شیعی مختار اقتضا می كرد كه این معنی در طول مجموعه مد نظر قرار گیرد.

در حال حاضر این سریال جمعه ها ساعت ۱۰ و تکرار آن دوشنبه ها ساعت ۳۰/۱۹ از شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می گردد.

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم مهر 1389ساعت 20:4  توسط خادم الحسین (ع)  | 

نامه های دعوت اهل کوفه

امام حسین (ع) از هنگام ورود به مکه، یعنی سوم شعبان سال 60، تا هنگام حرکت به سوی عراق یعنی هشتم ذی حجه همان سال، چهار ماه و اندی در مکه بود در این مدت حوادثی در مسیر آن قیام مقدس و زمینه سازی برای آن حرکت تاریخی به وقوع پیوسته بود از جمله نامه های زیادی بود که از طرف اهل کوفه و شیعیان این خاندان در آن شهر به محضر امام حسین (ع) می رسید که نخستین آنها بنا به گفته شیخ مفید (ره) نامه ای از طرف سلیمان بن صرد خزاعی و دوستانش بود و آخرین آنها نامه ای بود که شبث بن ربعی و یاران منافق او نوشتند.

 

آنچه از مجموعه این نامه ها و حرکت مردم کوفه استفاده می شود آن است که مردم عراق به طور عمومی و مردم کوفه به خصوص از حکومت امویان و معاویه سخت ناراضی بودند و پیوسته درصدد بودند تا فرصتی به دست آورده و این نارضایتی و مخالفت خود را به نحوی اظهار نمایند و احیاناً برای سرنگونی حکومت بنی امیه بنمایند اگرچه به قیام مسلحانه منجر شود. البته این نارضایتی و مخالفت آنها با حکومت امویان بیش از آنچه ریشه ایمانی و احساس وظیفه دینی داشته باشد انگیزه های ناسیونالیستی و مسائل قبیله گی و عاطفی و مادی داشت زیرا اولاً شهر کوفه در زمان حکومت علی (ع) چند سال پایتخت کشور اسلامی بود و همه رتق و فتق امور مسلمانها و فرماندهی ها و عزل و نصبها از آن شهر شروع می شد و پس از حکومت معاویه به شام منتقل شده بود و مردم عراق و به خصوص مردم کوفه از این انتقال مرکز حکومت ناراضی بودند و در صدد بودند به هر وسیله ممکن حکومت را دوباره به عراق بازگردانند. در ثانی معاویه در دوران حکومت بیست ساله خود تا آنجا که توانسته بود مردم عراق به خصوص مردم کوفه را تحقیر کرده و تحت ستم و ظلم و بیدادگری خویش قرار داده بود.

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم مهر 1389ساعت 19:49  توسط خادم الحسین (ع)  | 

ورود امام حسین (ع) به مکه مکرمه و بازتاب آن

مکه

امام حسین (ع) سوم ماه شعبان وارد مکه شد و چنانچه در تاریخ ابن عساکرو کتابهای دیگر نقل شده آن حضرت در خانه عباس بن عبدالمطلب رحل اقامت افکند و از برخی کتابهای دیگر نیز نقل شده که در شعب علی (ع) اقامت نموده که مردم و زائرین بیت الله الحرام به خانه آن حضرت می آمده و سخنان حکمت آمیز او را استماع می نمودند. ورود امام حسین (ع) به مکه بازتابهای متفاوتی داشت برای بعضی خوشحال کننده ولی برای برخی موجب پریشانی و اضطراب و برای برخی هم سنگین و دشوار بود.

توده مردم مسلمان و به خصوص آنها که از مظالم معاویه و بنی امیه به تنگ آمده بودند و تکیه گاهی برای قیام و حرکت بر ضد بنی امیه می جستند حرکت امام حسین (ع) و مخالفت آن حضرت بهترین مایه امید و تکیه گاه گردیده بود و باعث شده بود مردم با امید و دلگرمی درصدد تهیه نیرو و اسلحه برآیند.

برای دستگاه حکومت ظالمانه بنی امیه و یزید هم طبیعی بود که خروج امام حسین (ع) از مدینه به عنوان مخالفت با حکومت و بیعت نکردن او و انتخاب مکه مرکز بزرگ اسلامی برای توقف و اظهار مخالفت به صورت علنی یا در گفتگوهای خصوصی بسیار ناراحت کننده و موجب پریشانی و اضطراب بود و همه تلاش خود را مبذول می داشتند تا به نحوی از آن حضرت بیعت گرفته و به گونه ای صدای حق طلب طلبانه آن حضرت را خفه کنند.

برای افرادی نیز که سودای حکومت در سر داشتند ورود و توقف امام بسیار سنگین و دشوار بود. اما یزید پس از اطلاع از بیعت نکردن امام حسین (ع) و حرکت او به طرف مکه دست به اقدامات سریع و حادی زد از جمله عزل ولید بن عتبه از حکومت مدینه بدلیل عافیت طلبی و مخالف بودن ولید با فتنه و آشوب، نوشتن نامه به ابن عباس و درخواست منصرف کردن امام حسین (ع) از حرکت به سمت کوفه.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم مهر 1389ساعت 19:45  توسط خادم الحسین (ع)  | 

تفسیر زیارت امام حسین (ع) در روز عاشورا

آنچه به عنوان نكات برجسته زيارات ، بخصوص زيارت عاشورا ، مورد توجه محققين و مفسرين مي باشد ، توجه و تاكيد خاصي است كه به جهت گيري مكتبي انسان اشاره داشته است ، كه در نهايت بيان كننده ديدگاه و جهان بيني فرد است كه از لوح دل عشاق به زبان جاري شده و مداومت بر آن اعتقاد كه ملكه ی نفس آدمي می گردد ، علاوه بر هدايت عملي انسان ، بعنوان هشدار و تذكر بر او جلوه مي كند تا با اعلام وابستگي فرد موحد ، مشخص كننده جبهه و مرام اعتقادي وي باشد و او را از ديگران متمايز نمايد .
بديهي است وقتي فرد خود را به يك گروه و جريان فكري مي سپارد آنهم گروه و جبهه تاييد شده اي كه هدايتِ امامت را به دنبال داشته و با قبول ولايت ، زندگي دنيوي و اخروي خود را بيمه مي نمايد، حتما فرد به فكر وادار مي شود كه گروه مورد نظر چگونه گروهي است ، خصوصيات اين گروه كدامند و چه ويژگيهائي دارند ، او به عنوان يگ پيرو بايد چه ويژگيهائي داشته باشد .

برابر اين آگاهي با مشخص نمودن موضع خويش سعي در تقويت راه و مرام خويش خواهد داشت .
اصولاً مشخص كردن جبهه اعتقادي فرد ، داراي ضرورتي حتمي و واجد اهميت بسيار است و فرد با تعيين اين جبهه به كم و كيف كار خود در قالب زمان آگاه شده ، قدرت تشخيص و تميز پيدا مي كند و به عنوان يك وظيفه به تعهدات مكتب اعتقادي خويش وفادار خواهد ماند .
همه اين مسائل مي تواند انسان را از پوچ گرائي و بي هدفي نجات داده و حقيقت و حقانيت وجود زندگي را به او بنماياند .
زيارت عاشورا داراي چنين خصوصيت مهمي است كه فرد موحّد در فرازهاي گوناگون آن ، مرتب از علاقه و علل وابستگي خود به جبهه حق و برائت و عدم پيوستگي خود نسبت به جبهه باطل سخن مي گويد و خود را با تمام وجود آماده و تشنه هر گونه همراهي و همكاري و فداكاري در راه حق و مقابله و مبارزه باطل اعلام مي دارد .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مهر 1389ساعت 14:29  توسط خادم الحسین (ع)  | 

زیارت عاشورا

متن و ترجمه زیارت امام حسین (ع)

در روز عاشورا

 

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ وَابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مهر 1389ساعت 14:22  توسط خادم الحسین (ع)  | 

زندگانی امام حسین (ع)

دومين فرزند برومند حضرت علی و در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت ، فاطمه که درود خدا بر ايشان باد، در خانه وحی و ولايت چشم به جهان گشود.
چون خبر ولادتش به پيامبر گرامی اسلام (ص) رسيد، به خانه حضرت علی (ع) و فاطمه را فرمود تا کودکش را بياورد. اسما او را در پارچه ای سپيد (س) آمد و اسما
پيچيد و خدمت رسول اکرم (ص) برد، آن گرامی به گوش راست او اذان و به گوش چپ او اقامه گفت . به روزهای اول يا هفتمين روز ولادت با سعادتش ، امين وحی الهي ، جبرئيل ، فرود آمد و گفت : سلام خداوند بر تو باد ای رسول خدا، اين نوزاد را به نام پسر کوچک هارون (شبير) چون علی برای تو بسان هارون که به عربی (حسين) خوانده مي شود نام بگذار. برای  موسی بن عمران است ، جز آن که تو خاتم پيغمبران هستي . و به اين ترتيب نام پرعظمت "حسين " از جانب پروردگار، برای دومين فرزند فاطمه
(س) انتخاب شد. به روز هفتم ولادتش، فاطمه زهرا که سلام خداوند بر او باد، گوسفندی را برای  کشت، و سر آن حضرت را تراشيد و هم وزن موی سر او فرزندش به عنوان عقيقه نقره صدقه داد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مهر 1389ساعت 13:14  توسط خادم الحسین (ع)  | 

خواب حضرت علی در مورد کربلا

 یا حسین

 چون اهل بيت وارد كربلا شدند ام كلثوم عرض كرد : اي برادر اين باديه هولناكي است كه از آن خوف عظيم بر دلم جا گرفته ؟!

حضرت حسين عليه السلام فرمود: بدانيد كه من در وقت عزيمت از صفين با پدرم امير المومنين عليه السلام وارد اين زمين شديم . پدرم فرود آمده سر دركنار برادرم گذارده ساعتي در خواب رفت و من بر بالين او نشسته بودم ناگاه پدرم مشوش از خواب بيدار شد و زار زار مي گريست . برادرم سبب آنرا پرسيد فرمودند :‌در خواب ديدم كه اين صحرا دريايي پر از خون بود و حسين من  در ميان آن دريا افتاده دست و پا مي زند و كسي به فرياد او نمي رسيد .

پس رو به من كرده فرمود:‌( اي حسين چگونه خواهي بود هرگاه براي تو در اين زمين چنين واقعه اي رو دهد ؟)

گفتم : صبر مي كنم و بجز صبر چاره اي ندارم

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم مهر 1389ساعت 6:31  توسط خادم الحسین (ع)  | 

سخنی گرانبها از امام هشتم شیعیان ...

یا رضا

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مهر 1389ساعت 16:32  توسط خادم الحسین (ع)  | 

اربعین حسینی

اعتبار اربعين امام حسين (ع‌) از قديم الايام ميان شيعيان و در تقويم تاريخي ‌وفاداران به امام حسين (ع‌) شناخته شده بوده است‌. كتاب مصباح المتهجد شيخ طوسي كه حاصل گزينش دقيق و انتخاب معقول شيخ طوسي از روايات‌فراوان درباره تقويم مورد نظر شيعه در باره ايام سوگ و شادي و دعا و روزه وعبادت است‌، ذيل ماه «صفر» مي‌نويسد: نخستين روز اين ماه (از سال 121)، روز كشته شدن زيد بن علي بن الحسين است‌.
روز سوم اين ماه از سال 64روزي است كه مسلم بن عقبه پرده كعبه را آتش زد و به ديوارهاي آن سنگ‌پرتاب نمود در حالي كه به نمايندگي از يزيد با عبدالله بن زبير در نبرد بود.
روز 20 صفر ـ يعني اربعين ـ زماني است كه حرم امام حسين (ع‌) يعني كاروان ‌اسرا، از شام به مدينه مراجعت كردند. و روزي است كه جابر بن عبدالله بن ‌حرام انصاري‌، صحابي رسول خدا (ص‌)، از مدينه به كربلا رسيد تا به زيارت ‌قبر امام حسين (ع‌) بشتابد و او نخستين كسي است از مردمان كه قبر آن ‌حضرت را زيارت كرد.


اعمال روز اربعین امام حسین (ع):

در اين روز زيارت امام حسين (ع‌) مستحب است و اين زيارت‌، همانا خواندن زيارت اربعين است كه از امام عسكري (ع‌) روايت ‌شده كه فرمود: علامات مؤمن پنج تاست‌: خواندن 51 ركعت نماز در شبانه‌روز ـ نمازهاي واجب و نافله و نماز و شب ـ به دست كردن انگشتري دردست راست‌، برآمدن پيشاني از سجده‌، و بلند خواندن بسم الله الرحمن ‌الرحيم در نماز.
شيخ طوسي سپس متن زيارت اربعين را با سند به نقل از حضرت صادق عليه ‌السلام آورده است‌: السلام علي ولي الله و حبيبه‌، السلام علي خليل الله و نجيبه‌، السلام علي صفي الله و ابن صفيه‌...
اين مطلبي است كه شيخ طوسي‌، عالم فرهيخته و معتبر و معقول شيعه در قرن ‌پنجم درباره اربعين آورده است‌. طبعا بر اساس اعتباري كه اين روز ميان ‌شيعيان داشته است‌، از همان آغاز كه تاريخش معلوم نيست‌، شيعيان به حرمت ‌آن‌، زيارت اربعين مي‌خوانده‌اند و اگر مي ‌توانسته‌اند مانند جابر بر مزار امام ‌حسين (ع‌) گرد آمده و آن امام را زيارت مي‌كردند. اين سنت تا به امروز درعراق با قوت برپاست ‌و شاهدیم که میلیونها شیعه عراقی و غیر عراقی در این روز بر مزار امام حسین (ع) جمع می شوند.
در اينجا و در ارتباط با اربعين چند نكته را بايد توضيح داد.

برای ادامه بر روی ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 19:22  توسط خادم الحسین (ع)  | 

در عزای حسین (ع)

درباره حضور زنان در حادثه عاشورا بیشتر به محور  "پیام رسانى" باید اشاره کرد . البته جهات دیگرى نیز وجود داشت که فهرست وار به آنها اشاره مى ‏شود که هر کدام مى ‏تواند به عنوان " درس عبرت" مورد توجه باشد:
ـ مشارکت زنان در جهاد: شرکت در جبهه پیکار و همدلى و همراهى با نهضت مردانه امام حسین(ع) و مشارکت در ابعاد مختلف آن از جلوه‏هاى این حضور است. چه همکارى طوعه در کوفه با نهضت مسلم، چه همراهى همسران برخى از شهداى کربلا، چه حتّى اعتراض و انتقاد برخى همسران سپاه کوفه به جنایت هاى شوهران شان مثل زن خولى.
- آموزش صبر: روحیه مقاومت و تحمل زنان به شهادت ها در کربلا درس دیگر نهضت بود. اوج این صبورى و پایدارى در رفتار و روحیات زینب کبرى(ع) جلوه ‏گر بود.
ـ پیام رسانى: افشاگری هاى زنان و دختران کاروان کربلا چه در سفر اسارت و چه پس از بازگشت به مدینه پاسدارى از خون شهدا بود. سخنان بانوان، هم به صورت خطبه جلوه داشت، هم گفتگوهاى پراکنده به تناسب زمان و مکان

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 19:8  توسط خادم الحسین (ع)  | 

نبرد کربلا

نبرد کربلا یکی از نام‌هایی است که اشاره به رخدادی دارد که در دهم محرم ۶۱ هجری قمری (۲۱ مهر سال ۵۹ خورشیدی) اتفاق افتاد و به عاشورا معروف است. این نبرد میان سپاه حسین بن علی (ع) و سپاه یزید بن معاویه در نزدیکی محلی به‌نام کربلا در گرفت.

کربلا

حسین بن علی (ع) روز دوم محرم به کربلا رسید و روز سوم عمر بن سعد با ۴۰۰۰ نفر در کربلا اردو زد. در روز هفتم محرم آب را بر حسین (ع) و همراهانش بستند و در نهم محرم، شمر با ۴۰۰۰ نفر و نامه‌ای از طرف عبیدالله بن زیاد وارد کربلا شد، او در این نامه به عمر بن سعد دستور داده بود با حسین (ع) بجنگند و او را بکشند و اگر این‌کار از دوست او برنمی‌آید، فرماندهی را به شمر واگذارد.

روز دهم محرم حسین بن علی (ع) با ۳۲ سواره نظام و ۴۰ پیاده و دشمن با ۳۰۰۰۰ نفر در مقابل هم قرار گرفتند، جنگ آغاز شد و امام حسین (ع) و یارانش کشته شدند. پس از جان‌باختن حسین (ع) ، سپاه عمر بن سعد سر ۷۰ تن از لشکریان حسین (ع) را جدا کرد (غیر از حر و علی‌اصغر) و بر بالای نیزه‌ها گذاشت.

خیمه‌ها غارت و در نهایت آتش زده شد، ساربان شترهای کاروان حسین بن علی (ع) به‌نام بجدل بن سلیم برای بدست‌آوردن انگشتر حسین بن علی (ع)، انگشت وی را برید تا انگشتر را بدست آورد و در نهایت سپاه عمر بن سعد اجساد شهدای کربلا را در بیابان رها کرد و این اجساد پس از سه روز توسط قوم بنی‌اسد دفن شدند.

تقویم کربلا

تاریخ

۱۰ محرم ۶۱ هجری قمری برابر ۱۰ اکتبر، ۶۸۰ میلادی

مکان

کربلا

نتیجه

شهادت سالار شهیدان ٰ، پیروزی خون بر شمشیر و آغاز قیام‌های هواخواهان اهل‌بیت (ع)

طرفهای درگیر

بنی‌امیه

بنی‌هاشم

فرماندهان

عمر بن سعد

حسین بن علی (ع)
عباس بن علی (ع)

توان

۳۰٫۰۰۰~۲۰۰٫۰۰۰

۷۲ تن

تلفات

نامشخص

۷۲ تن

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 18:21  توسط خادم الحسین (ع)  |